Ελένη Λαδιά

‘Η Ἑλένη Λαδιᾶ γεννήθηκε στήν Ἀθήνα τό 1945. Σπούδασε ‘Αρχαιολογία καί Θεολογία στό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Ἀσχολεῖται ἀποκλειστικῶς μέ τήν λογοτεχνία ἀπό τήν ἐφηβική της ἡλικία μέχρι σήμερα. Ἔχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια καί ἀρχαιογνωστικά ἔργα, ἐνῶ ἄρθρα της δημοσιεύθηκαν σέ περιοδικά καί ἐφημερίδες.
Ἔχει τιμηθεῖ μέ κρατικό βραβεῖο τό 1981 γιά τόν Χάλκινο ὕπνο (διηγήματα), μέ βραβεῖο Οὐράνη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν τό 1991 γιά τήν Ὠρογραφία (διηγήματα), βιβλίο πού ἦταν ὑποψήφιο καί γιά τό εὐρωπαϊκό βραβεῖο τοῦ 1993, καθώς καί μέ κρατικό βραβεῖο τό 2006 γιά τήν Γυναίκα μέ τό πλοῖο στό κεφάλι.
Διηγήματά της ἔχουν μεταφρασθεῖ στά ἀγγλικά, γαλλικά, ἰταλικά, γεωργιανά καί ἑβραϊκά, τό μυθιστόρημά της «Χί ὁ Λεοντόμορφος» στά σερβικά, ἐνῶ «ἡ Χάρις» (μυθιστόρημα), «ἠ Γυναίκα μέ τό πλοῖο στό κεφάλι» ( νουβέλα) καί «’Αποσπασματική σχέση» (μυθιστόρημα) στά Ρουμάνικα. Κείμενά της δημοσιεύονται σέ ‘εφημερίδες καί περιοδικά της χώρας.

Ἐργογραφία (μυθιστόρημα- διήγημα-δοκίμια-ἀρχαιογνωστικά)
Μυθιστόρημα-συλλογές διηγημάτων

  1. Παραστάσεις κρατῆρος (διηγήματα) 1973
  2. Ἀποσπασματική σχέση (μυθιστόρημα) 1974,1979,1983
  3. Ὁ Μαῦρος Ἐρμῆς 1977
  4. Χάλκινος ὕπνος (διηγήματα) 1980
  5. Ὁ σχιζοφρενικός θεός 1983
  6. Χί ὁ Λεοντόμορφος (μυθιστόρημα) 1986
  7. Ὡρογραφία (διηγήματα)1990,1991
  8. Φρειδερῖκος καί Ἰωάννης (νουβέλα) 1991,2003
  9. Ἠ θητεία (μυθιστόρημα)1994,1996
  10. Τά ἄλση τῆς Περσεφόνης (μυθιστόρημα) 1997
  11. Ὁ ἔτυμος λόγος (διηγήματα)1998
  12. Ποταμίσιοι ἔρωτες (μυθιστόρημα)2002
  13. Θεῶν καί ἀνθρώπων συναντήσεις (ἀφηγήματα)2003
  14. Ὁ Μαῦρος Ἑρμῆς (συγκεντρωτική ἔκδοση τριῶν συλλογῶν: Παραστάσεις κρατῆρος 1973-Ὁ Μαῦρος Ἐρμῆς 1977-Ὁ σχιζοφρενικός θεός 1983, μέ τόν γενικό τίτλο ὁ Μαῦρος Ὀ Ἐρμῆς.)2005
  15. Ἡ γυναίκα μέ τό πλοῖο στό κεφάλι (νουβέλα ) 2006
  16. Ταραντούλα (μυθιστόρημα) 2008
  17. Ἡ Χάρις (μυθιστόρημα) 2000-2009
  18. Ὁ ὀνειρόσακκος (διηγήματα) 2012
  19. Οι θεές (μυθιστόρημα) 2015
  20. Η Φερέοικη (μυθιστόρημα) 2016
  21. Το άγιο περιστέρι και ο Κορυδαλλός οδύνης (μυθιστόρημα) 2017
  22. Η εσωγραφία μιας πεζογράφου (μυθιστόρημα) 2019

 

Δοκίμια

  1. Ἄρθρα γιά τήν καβαφική ποίηση 1974,1975, 2016
  2. Δοκίμια (Ἰώβ καί Σίσυφος, ὁ χρόνος τῆς ἐπανάστασης-Ἰβάν Καραμάζωφ καί Ἰωσήφ Κ. οἱ ἄνθρωποι μέ τήν προϋπαρξιακή ἐνοχή–Ἡ ψυχολογική σκέψη τοῦ Ὀρντίνωφ)1976
  3. Ποιητές καί ἀρχαία Ἑλλάδα (Σικελιανός-Σεφέρης-Παπαδίτσας)1984, 2017
  4. Ὁ ἀγαπημένος τοῦ ὄντος( δοκίμια γιά τήν ποίηση τοῦ Δ.Π. Παπαδίτσα) 1984, 2011
  5. Φυσιογνωμίες τόπων ( ὁδοιπορικό)1992
  6. Ἐξ Αἰγύπτου (ἅγιοι τῶν Κοπτῶν) (ἄρθρα) 1995
  7. Τό ποικιλόγραφο βιβλίο (ἄρθρα-ὁμιλίες-δοκίμια) 1972, 2012, 2016

Ἀρχαιογνωστικά

  1. Τήνελλα Καλλίνικε! (λεύκωμα),2003
  2. Τά ψυχομαντεῖα καί ὁ ὑποχθόνιος κόσμος τῶν Ἐλλήνων, 2005
  3. Μυθολογικά παράδοξα καί ἕνα διήγημα 2008
  4. Οἱ ἕλληνες παῖδες στήν ἀρχαιότητα 2010
  5. Δαιμονολογία ἤ λόγοι περί δαιμόνων 2012
  6. Ελευσινιακά κείμενα 2018

Ποίηση
Φάθι Ζαρατούστρα
Δισχιλιετής Μονόλογος 1978

Μεταφράσεις
Ὀρφικοί ὕμνοι (μετάφραση, πρόλογος καί σχόλια, μέ τήν συνεργασία τοῦ Δ.Π.Παπαδίτσα) 1983.1984,1997,2002, κ.ἄ
Ὁμηρικοί ὕμνοι (μετάφραση, εἰσαγωγή καί σχόλια μέ τήν συνεργασία τοῦ Δ.Π. Παπαδίτσα)1985,1997, 2002 κ. ἄ
Νέκυια (λ Ὀδυσσείας) μετάφραση σέ συνεργασία μέ τόν Δ.Π. Παπαδίτσα) 2006
Σημειώσεις ἀπό τό ὑπόγειο τοῦ Φιοντόρ Μ. Ντοστογιέφσκι μετάφραση ἀπό τά ρωσσικά Ἑλένης Λαδιᾶ μέ τήν συνεργασία τῆς Τατιάνας Ντίκο. Τό ἐπίμετρο εἶναι τῆς Ε.Λ
Τό Ἱερόν τοῦ Ροῦντολφ Ὄττο μετάφραση ἀπό τά Γερμανικά τῆς Ἐλένης Λαδιᾶ μέ τήν συνεργασία τῆς Ἰωάννας Παπαϊωάννου. Ἡ εἰσαγωγή εἶναι τῆς Ε.Λ

Ἄλλα ἔργα
Ἡ Ἑλένη Λαδιᾶ τό 1975 εἶχε τήν ἐπιστημονική ἐπιμέλεια τῆς δωδεκάτομης σειρᾶς, πού ἐκδόθηκε (1976) μέ τήν συνεργασία τοῦ Γεωργίου Φέξη καί τοῦ Γεωργίου Λαδιᾶ μέ τόν τίτλο Graecolatina, δηλαδή κείμενα ἀρχαιοελληνικά μέ λατινική μετάφραση καί ἀντιστρόφως. Ἡ σειρά ἐκδόθηκε μέ τό σύστημα τῆς φωτογραφικῆς ἀναπαραγωγῆς ἀπό ἀρχέτυπα τοῦ 16ου καί 17ου αἰώνα.
Γιῶργος Βαλταδῶρος, Ἡ Βιρβιρίτσα καί ἄλλα διηγήματα (εἰσαγωή, ἐπιλογή κειμένων, ὀνομασία τίτλου καί ἐπιμέλεια Ἑλένης Λαδιᾶ) 1989
Ἡ Αἰμιλία Μπουρίτη, χορογράφος καί εἰκαστική καλλιτέχνις, ἐμπνέεται ἀπό τόν ὕμνο στήν Δήμητρα (μετάφραση Ἐλένης Λαδιᾶ καί Δ. Π. Παπαδίτσα) καί ἀπό τό ἔργο τῆς Ἐλένης Λαδιᾶ ( Ὡρογραφία, Ἡ Χάρις κ, ἄ,) καί δημιουργεῖ χοροθεατρικά δρώμενα πού παρουσιάσθηκαν στήν Ἐλευσίνα τό 2009, 2012 στό φεστιβάλ Αἰσχυλείων Δήμου Ἐλευσίνας. Ἐπίσης ἡ σκηνοθέτις Μίρκα Γεμενζάκη ἐμπνεύσθηκε ἀπό τόν ὁμηρικό ὕμνο στήν Δήμητρα ( μετ. Ἑ. Λαδιᾶ καί Δ.Π.Παπαδίτσα) πού παρουσιάσθηκε κατά τά Αἰσχύλεια στόν ἀρχαιολογικό χῶρο τῆς Ἐλευσίνας στίς 3/9/2009.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό διήγημα «’Ὁ ὀνειρόσακκος»» τῆς ὁμώνυμης συλλογῆς διηγημάτων. 2012
«Ὅταν ἄνοιξα τόν ὀνειρόσακκο καί τόν ἔγειρα πρός τό μέρος τοῦ γκρεμνοῦ, ξαφνιάστηκα. Τά περισσότερα ὄνειρα ἦταν ἤδη νεκρά, δέν ἄντεξαν φαίνεται τήν ἔλλειψη ὀξυγόνου, ἐνῶ μιά μκρή ὁμάδα σέ λίγο θά ξεψυχοῦσε. Ἐλάχιστα ἦταν αὐτά, ὅπως τό ταξιδιάρικο τῆς ἐφηβείας καί ἄλλα τῆς ἴδιας πιθανόν ἐποχῆς, πού πέταξαν σάν πουλιά, ξεφεύγοντας ἀπό τήν κόλαση τοῦ γκρεμνοῦ. Τά ἔβλεπα νά χάνονται στόν ἀέρα, δέν εἶχα θλίψη ἀλλά ἤμουν κατάπληκτος μέ τήν ἐμμονή τους. Ποῦ θά πᾶνε; σκέφτηκα μέ κακεντρέχεια, πῶς θά σταθοῦνε μόνα τους χωρίς ἐμένα; λησμονώντας ὁ βλάξ πώς γιά πάμπολλα ἔτη ζοῦσαν ἀνεξάρτητα ἀπό τήν συγκατάθεσή μου.
Ὀ ὀνειρόσακκος εἶχε ἀδειάσει, ὅταν πέταξα τά νεκρά καί ἡμιθανῆ ὄνειρα. Ἕνα βάρος ἔφευγε ἀπό τό στῆθος μου στήν σκέψη πώς τώρα θά ἤμουν ἀπολύτως ἐλεύθερος. Τήν στιγμή ὅμως πού ἑτοιμαζόμουν νά πετάξω καί τόν ὀνειρόσακκο, ἄκουσα ἕναν περίεργο ἦχο. Ἔβαλα τό χέρι μου στόν πάτο τοῦ ὀνειρόσακκου κι ἔπιασα ἕνα ἀρτιγέννητο ὄνειρο. Πότε πρόλαβε νά γεννηθεῖ; ἀναρωτήθηκα, καί ποιᾶς ἐπιμειξίας ἦταν προϊόν; Δέν ὑπῆρχε ἀκόμη κανένα ἰδίωμά του, τόσο ἐλάχιστο ἦταν. Μόνον ὁ ἦχος πρόδιδε τήν ὕπαρξή του.
Στάθηκα δίβουλος: νά τό πετοῦσα στό γκρεμνό πρίν μεγαλώσει καί προβάλει ἀπαιτήσεις ἤ νά τό κρατοῦσα;»

Διεύθυνση: Καββαθᾶ 44, Ζωγράφου
Email: eleniladia@gmail.com