«Ήθος αρχή φιλίας» της Ελένης Λαδιά

«Ήθος αρχή φιλίας» της Ελένης Λαδιά

Κοιτάζοντας μία φωτογραφία του 1983, βλέπω δύο νεαρές καθισμένες να στριμώχνονται στην ίδια πολυθρόνα. Εσύ κι εγώ, χαρούμενες τότε, γεμάτες ιστορίες και σχέδια. Πρόκειται για μία φιλία που διήρκησε (και μόνον ο θάνατος την διέκοψε) για ολόκληρα σαράντα χρόνια, πάντοτε θερμή και παρήγορη. Είναι εύκολο να θυμηθώ το αίτιον της γνωριμίας μας, άλλωστε κι εσύ…

«Ο μυστηριώδης ξένος» της Ελένης Λαδιά

«Ο μυστηριώδης ξένος» της Ελένης Λαδιά

Στη μνήμη της Τιτίνας Δανέλλη   Στην ομηρική, όπως και στην χριστιανική εποχή, οι θεοί ή ο Θεός μπορούσε να λάβει την μορφή του ξένου, για να δοκιμάσει την καλοσύνη ή την πίστη των ανθρώπων.[1] Η λέξη «ξένος» δηλοί τον προερχόμενον από άλλη χώρα. Είναι ο αλλοδαπός, ο πρόσφυγας, ο μισθοφόρος, ο μη Έλλην, ο…

Ἑλένη Λαδιᾶ: Ἡ Φανώ

Ἑλένη Λαδιᾶ: Ἡ Φανώ

Ἡ Φα­νώ   ΠΟ ΠΟΛΥ μι­κρὴ ἡ Φα­νὼ ἀ­γα­ποῦ­σε τὴν μου­σι­κὴ καὶ πολ­λὲς φο­ρὲς ξε­χνι­ό­ταν κά­τω ἀ­πὸ τὸ δέν­δρο τῆς αὐ­λῆς, ἀ­κού­γον­τας ἤ­χους στὴν φαν­τα­σί­α της, ποὺ κα­μιὰ φο­ρὰ γί­νον­ταν τρα­γού­δι μὲ λέ­ξεις δι­κές της. Στὰ ἕν­δε­κά της ἡ ἐ­πι­θυ­μί­α της νὰ πά­ρει μα­θή­μα­τα πιά­νου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε. Ἡ δα­σκά­λα τῆς μου­σι­κῆς ἔ­με­νε μα­κριά, κά­που στὸ τέρ­μα τοῦ…